متنی  ازنوشته های خودم

تو از همه آشنا تری اما از همه دورتر

تو از همه دورتری اما رسیدنت زودتر

تو زود تر می رسی اما دیر

تو دیر می رسی اما با لبخند

لبخندی بر لب که همیشه برای من دیدنش آرزو بوده

آرزویی به بزرگی تمامی هستی

هستیی که تمام هستش از بودن توست

بودنت همیشگی باشد و نیستی قسمت من

منی که از خود نفرتی دیرینه دارم

بعضی اوقات فکر می کردم  اگر با تو باشم فکر و ذهنم فقط با تو !

چرا تنهایی رو بیشتر دوست دارم ؟

حالا که تنها شدم  دارم می ترکم از .................................

هر شب بغض بی صدا هر شب گریهء بی اشک

اما بزرگترین اشتباه از دست دادن تو بود

 با اینکه از کارم کلی پشیمونم اما بازم دوست دارم تنها باشم

من در چاهی پرتاب  شدم که عمقش  زیاده

خودم خوب می دونم طناب نجاتم تویی

بازم ....................................................